'Claim Pensioenvoldoen heeft weinig kans van slagen'

In dit artikel:

Pensioenfondsen mogen bij het "invaren" — het overnemen van opgebouwde aanspraken in nieuwe pensioenregelingen — zelf afwegen welke belangen prevaleren. Volgens Robin van der Ham en Nikki Oetomo grijpt de rechter daar doorgaans slechts terughoudend in: de toetsing is marginaal. Daardoor heeft de juridische vordering van stichting Pensioenvoldoen om een inhaalindexatie (een achterstallige compensatie voor gemiste indexaties) af te dwingen weinig kans van slagen.

In praktische termen betekent dit dat een rechter alleen in zeer uitzonderlijke gevallen zal oordelen dat een fonds zijn beoordelingsvrijheid onjuist of onzorgvuldig heeft gebruikt. Gewoonlijk moet er sprake zijn van zichtbare willekeur, ernstige procedurefouten of een duidelijke schending van statutaire verplichtingen om een beslissing ongedaan te maken. Een verzoek om achterstallige indexaties op grond van algemene billijkheid of politieke keuzes past doorgaans niet binnen die krappe juridische remedies.

Voor betrokken deelnemers en belangengroepen volgen daaruit twee implicaties: procederen tegen een fonds is juridisch risicovol en duur, en succesvolle druk op herstel van indexatie zal waarschijnlijk eerder politiek of via onderhandelingen tussen sociale partners en toezichthouders moeten plaatsvinden dan via de civiele rechter.